Στις περιοχές της Δράμας, Καβάλας, Γενισέας και Ξάνθης, όπου κυριαρχεί ως καλλιεργούμενο είδος ένα είδος σπάνιας και εξαιρετικής ποιότητας καπνού, κτίζεται σημαντική κτιριακή υποδοµή για την αποθήκευση και εμπορική επεξεργασία του. Σινάφια Ηπειρωτών και Μακεδόνων μεταναστεύουν προς τις πόλεις της περιοχής, μεταφέροντας την τεχνογνωσία της λιθοξοϊκής τέχνης και κτίζουν συγκροτήματα καπναποθηκών, ενώ η Καβάλα με το λιμάνι της αναπτύσσεται από τα μέσα του 19ου αιώνα στη Μέκκα των ανατολικών καπνών.

Αυτές οι νέες κτιριακές υποδομές, συνθέτουν ένα εξαιρετικό δείγμα αρχιτεκτονικής βιoµηχαvικώv κτιρίων, κυρίαρχα σύμβολα της νέας οικονομικής δραστηριότητας διεθνούς εμβέλειας, η δημιουργία των οποίων επιδρά καταλυτικά στην οργάνωση του αστικού χώρου.