1903-1904

Πρόκειται για ένα διώροφο κτίσμα ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής αξίας, που κατασκευάστηκε ως κτίριο διοίκησης των μεταλλείων και ως κατοικία του Διευθυντή, από τη Γερμανική εταιρία Speidel και αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα βιομηχανικά μνημεία της Θάσου. Η αρχιτεκτονική του συνδυάζει επιρροές από κεντροευρωπαϊκά ρεύματα των αρχών του 20ού αιώνα, δίνοντας στο κτήριο επιβλητικό και ιδιαίτερο χαρακτήρα. Έχει καταγραφεί ως έργο του Ιταλού αρχιτέκτονα Pietro Arigoni. Σύμφωνα με νεότερα στοιχεία ο σχεδιασμός του αποδίδεται στον Αυστριακό αρχιτέκτονα Konrad Jacobs Josef von Vilas.

Το διώροφο κτήριο, ορθογωνικής κάτοψης, αναπτύσσεται συμμετρικά γύρω από έναν κεντρικό άξονα και ξεχωρίζει για τους δύο πυργίσκους στις άκρες του με τις οξυκόρυφες στέγες με μεταλλική άλλωτε επικάλυψη και τα μεγάλα, επαναλαμβανόμενα ανοίγματα.

Κατασκευαστικά, το μνημείο αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα φέρουσας λιθοδομής. Οι εξωτερικοί και εσωτερικοί τοίχοι από πέτρα αποτελούν τον βασικό φέροντα οργανισμό, ενώ η ξύλινη κεραμοσκεπής στέγη και η εντυπωσιακή ξύλινη εσωτερική ελικοειδής κλίμακα συμπληρώνουν την κατασκευή. Η συνεργασία πέτρας και ξύλου εξασφαλίζει τη σταθερότητα και την αντοχή του κτηρίου. Σε νεώτερη επέμβαση έγιναν εργασίες στο εσωτερικό του κτίσματος για τη στερέωση του φέροντα οργανισμού, με προσθήκες από σκυρόδεμα.

Το κτίριο είναι ανενεργό για αρκετά χρόνια.