Κατά την οθωμανική περίοδο, η ανάπτυξη του εμπορίου και η διακίνηση πρώτων υλών οδήγησαν στη δημιουργία σύγχρονων υποδομών μεταφοράς στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη.

Μεταξύ 1869-1895 κατασκευάστηκαν δύο κάθετοι σιδηροδρομικοί άξονες που συνέδεσαν την Αδριανούπολη με το Δεδεαγάτς και τη Θεσσαλονίκη με την Κωνσταντινούπολη, ενισχύοντας την ανάπτυξη πόλεων όπως η Δράμα, η Ξάνθη και η Κομοτηνή, αλλά και του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης.

Παράλληλα, σινάφια Ηπειρωτών και Μακεδόνων, που προσήλθαν στην περιοχή ως οικονομικοί μετανάστες, εφάρμοσαν τη λιθοξοϊκή τέχνη, αφήνοντας στο πέρασμά τους ένα δίκτυο πέτρινων γεφυριών, έργα υψηλής τεχνικής, αξιόλογα δείγματα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής.

Στο πλαίσιο της ανάπτυξης της ναυσιπλοΐας και του εμπορίου, ανεγέρθηκε το 1880 ο Φάρος Αλεξανδρούπολης, σημαντικό τεχνικό και ναυτιλιακό μνημείο της περιοχής.