Ίδρυση κατά τη δεκαετία 1930

Το συγκρότημα του Καπνολογικού Ινστιτούτου Δράμας αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα ερευνητικά συγκροτήματα που συνδέονται με την καλλιέργεια και την επεξεργασία του καπνού στην Ελλάδα. Αποτελείται από 20 κτίρια και είναι έργο του αρχιτέκτονα Λέανδρου Ζωίδη. Το κεντρικό κτήριο αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα αρχιτεκτονικής του Μοντέρνου Κινήματος στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, με επιρροές από το αρχιτεκτονικό ρεύμα Art Deco.

Το κεντρικό κτίριο εργαστηρίων είναι σχήματος Π, και αναπτύσσεται σε τρεις στάθμες, υπόγειο, ισόγειο και όροφο. Η αρχιτεκτονική του χαρακτηρίζεται από καθαρές γεωμετρικές γραμμές, μεγάλες επιφάνειες ανοιγμάτων και έντονη συμμετρία, η οποία διακόπτεται από μια ημικυκλική πτέρυγα που αρχικά είχε σχεδιαστεί για μουσειακή χρήση. Ξεχωρίζουν οι δύο επιβλητικές είσοδοι, οι εξωτερικές κλίμακες και τα μεγάλα υαλοστάσια που επιτρέπουν τον φυσικό φωτισμό των εσωτερικών χώρων. Στο εσωτερικό διατηρείται η εντυπωσιακή κεντρική κλίμακα με μεταλλικό κιγκλίδωμα και ξύλινη κουπαστή, η οποία αποτελεί χαρακτηριστικό στοιχείο της αρχιτεκτονικής σύνθεσης και της αισθητικής της εποχής.

Κατασκευαστικά, το κτήριο αποτυπώνει τη μετάβαση από τις παραδοσιακές τεχνικές του 19ου αιώνα στις νέες τεχνολογίες του 20ού αιώνα. Συνδυάζει φέρουσα λιθοδομή, οπτοπλινθοδομή και στοιχεία από οπλισμένο σκυρόδεμα, ενώ η ξύλινη κεραμοσκεπή εδράζεται σε πλάκα οπλισμένου σκυροδέματος. Η συνεργασία αυτών των διαφορετικών υλικών εξασφαλίζει τη σταθερότητα και την αντοχή της κατασκευής.

Τμήματα του συγκροτήματος εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα. Η διατήρηση και η αποκατάστασή του συμβάλλουν στην προστασία ενός σημαντικού μνημείου της επιστημονικής, βιομηχανικής και αρχιτεκτονικής ιστορίας της Δράμας